“Der wil je ’t fiene van wete”. Inderdaad, een kwinkslag naar wat ooit onze geuzennaam was en voor sommigen nog steeds is. Elke maand wordt het stokje doorgegeven aan een ander uit onze gelederen of iemand die daar nauw aan gelieerd is (of was). Dit keer met Bieuwe Pruiksma.

De vraag die Sabine de Wagt stelde: Bieuwe, na jaren zelf op het veld te hebben gestaan, ga je nu je zoon coachen op zaterdagen langs het veld. Is voetbal altijd een rode draad in je leven geweest en kreeg het ook een andere betekenis na een moeilijke tijd die je recent hebt gehad?

Voetbal is inderdaad een rode draad in mijn leven. Van jongs af aan heeft voetbal mijn interesse, een bal was en is nooit ver weg. Mijn vader en oom (Dick en Rienk Pruiksma) voetbalden bij ONS en dus was het vanzelfsprekend dat ik ook bij ONS begon, ook al gingen de meeste vriendjes van school naar LSC aangezien wij in de Domp woonden. We waren heel vaak buiten aan het voetballen bij ons in de wijk, daar heb ik goede herinneringen aan. Ook in de jeugd bij ONS heb ik een prachtige tijd gehad. Na de eigen wedstrijd waren we vaak de rest van de dag nog wel op het Zuidersportpark te vinden. En ik weet nog dat ik in de zomer een paar keer mee heb gedaan aan een voetbalkamp, dit vond ik helemaal fantastisch.

De jeugd heb ik vanaf de C-tjes verder doorlopen bij Cambuur. 4x in de week trainen en zaterdag een wedstrijd. Daar heb ik samen gevoetbald met jongens uit Sneek zoals Chris de Wagt en Robert-Jan Berswerda, maar ook met jongens die later nog bij ONS hebben gespeeld zoals Kerst Hofman, Arnold Herder en Martijn Roosenburg. Wat ik me verder kan herinneren zijn de vele JPN wedstrijdjes op doordeweekse avonden.

Op mijn 17^e heb ik de keuze gemaakt om te gaan studeren, te stoppen bij Cambuur en weer terug te gaan naar ONS. Ik viel met m’n neus in de boter want direct dat jaar werden we kampioen van de 1^e klasse E.

Nadat ik ben gestopt bij ONS is zelf voetballen wel op een lager pitje komen te staan. Ik heb een aantal jaar in de zaal gevoetbald toen Elise en ik in Arnhem woonden, dat was ook leuk om te doen met hele diverse teams als tegenstander. Sinds een aantal jaar heb ik m’n voetbalschoenen weer aangetrokken en voetbal ik op de vrijdagavond bij het legendarische 35+2 team.

En de geschiedenis herhaalt zich, want onze zoon Julian traint sinds afgelopen jaar mee met de Champions, en sinds begin dit jaar voetbalt hij in JO7-2 waarvan ik leider ben samen met Maurits Agema. Dit is super om te doen en ik vind het hartstikke mooi om die jongste jeugd te zien voetballen en plezier te hebben.

Nee het voetbal heeft niet per se een andere betekenis gekregen voor mij. Het is wel zo dat ik nog meer probeer te genieten van (de kleine) dingen in het leven, hier hoort voetbal ook bij. En dat ik nu onze zoon zie voetballen in een oranje shirt is natuurlijk onbetaalbaar.

Stel je even voor (wie ben je, wat doe je)

Bieuwe Pruiksma, sinds ‘simmer 2000’ samen met m’n grote liefde Elise Koster, we hebben samen 3 kinderen: Amarens, Julian en Eline. Ik werk in de energiesector bij een internationaal adviesbureau (DNV) waarbij ik vooral projecten doe op het gebied van de energietransitie en transacties.

Op welke manier ben je bij de vereniging betrokken?

Voetbal bij 35+, leider JO7-2, coördinator contracten inkoop en zwager van hoofdtrainer Arnoud.

Wat betekent ONS voor jou?

Een deel van m’n leven en een club waar ik me thuis voel. De club waar ik ben begonnen met voetballen en voetbal vrienden heb gemaakt. Uiteraard een plek waar vele herinneringen liggen. Zoals kijken bij het voetbal van m’n vader, wat ik nog weet is dat ik dan regelmatig boven op de dug-out lag. Ook als klein jongetje kijken bij het 1^e, dan mocht je het scorebord bijhouden, en kreeg je nog een AA-drink ook. En als speler van ONS 1 heb ik een fantastische tijd gehad.

Tegenwoordig volg ik de verrichtingen van ons vlaggenschip regelmatig als supporter langs de lijn. Zelf voetbal ik dus bij 35+, en vind ik het prachtig dat Julian nu ook in een oranjeshirt voetbalt. En het is ook wel wat waard dat (een deel van) de zaterdag nog grotendeels hetzelfde is als jaren geleden, in een wereld met vele en snelle veranderingen.

Je mooiste herinnering aan ONS?

In het algemeen heb ik heel erg genoten van de jaren dat ik in het 1^e van ONS speelde. Presteren en gezelligheid gingen hand in hand. We hebben een tijd gehad waarbij elke uitwedstrijd ook echt een uitje was. We wonnen veel, en na afloop was het altijd een groot feest: in de kantine (waar dan ook), in de bus, en vaak ook nog in de stad. Alle kampioenschappen (2004 promotie naar hoofdklasse, 2006 hoofdklasse C, 2013 promotie naar topklasse) die ik mocht meemaken zijn natuurlijk hoogtepunten. Op sportief gebied koester ik vooral het jaar 2005-2006 waarin we (met ons ‘camping elftal’) kampioen van de Hoofdklasse C zaterdag werden met daaropvolgend de strijd om het landskampioenschap tegen Rijnsburgse Boys en IJsselmeervogels.

Je favoriete speler?

Als ik er een moet noemen dan denk ik toch Messi.

Grootste blunder?

Op voetbal gebied: we hadden in 2013 een weekje eerder kampioen kunnen zijn maar ik werkte die dag niet helemaal mee 😉.

Levensmotto?

Positief blijven en rustig doorgaan.

Mooiste plekje op aarde?

Er zijn zoveel mooie plekken. Wij gingen bijna altijd naar Terschelling op vakantie, dat is prachtig. De Grand Canyon heeft wel indruk op mij gemaakt.

Waar zou je beter in willen zijn?

Leren om zo nu en dan wat te vertragen en (nog) meer te genieten van de kleine dingen in het leven.

Waar stoor je je aan?

Glas halfleeg, negativiteit, snel oordelen.

Naar welke muziek heb je het laatst geluisterd?

Coldplay

Voor wie heb je veel respect?

M’n ouders, die hun hele leven in de zorg hebben gewerkt, en nog altijd omkijken naar mensen die wat hulp kunnen gebruiken. En zeker ook voor mensen die zich belangeloos inzetten zoals alle vrijwilligers bij ONS.

Hoe zou je dag eruitzien als je miljonair was?

Niet heel veel anders dan een lekkere vrije dag. Even sporten, leuke dingen doen met het gezin bijv. naar het strand, lekker uit eten.

Avondje uit naar?

Uit eten of bios is altijd prima. Avondje 35+ voetbal ook altijd leuk. Ik zou wel weer eens naar een mooi concert of voetbalwedstrijd willen.

Waar zou de vereniging meer aandacht aan mogen schenken?

Ik denk dat ONS het goed doet en aan alles en iedereen probeert te denken. Wat me te binnen schiet is weer een damesteam, en de website uitbreiden met meer informatie.

Ik geef de pen door aan:

Harmen van der Pol

Ik stel de vraag:

Harmen, we hebben samen gevoetbald in ONS 1 en voetballen nog altijd samen in ONS 35+2, dus we hebben veel leuke dingen beleefd en anekdotes te vertellen. Ik herinner me een wedstrijd waarbij jij in de basis stond. Was dit niet jouw eerste basisplaats in ONS 1 (tegen Flevo Boys in 2005?)? Kun jij hier iets over vertellen en hoe heb je hier destijds naartoe geleefd? Ik denk dat je weet wat ik bedoel 😊.