“Der wil je ’t fiene van wete”. Inderdaad, een kwinkslag naar wat ooit onze geuzennaam was en voor sommigen nog steeds is. Elke maand wordt het stokje doorgegeven aan een ander uit onze gelederen of iemand die daar nauw aan gelieerd is (of was). Dit keer met Sabine de Wagt.
De vraag die Dick Heinen stelde: Sabine, jij bent jeugdcoördinator bij ONS. Wat is jouw rol precies en wat zijn situaties die je zoal tegenkomt en om een oplossing vragen?
Als jeugdcoördinatoren zijn we het aanspreekpunt voor leiders, bij praktische vragen of als er knelpunten/moeilijkheden zijn in het team. Daarnaast zijn we bij nieuwe aanmeldingen veelal verantwoordelijk voor het eerste contact met ouders en de plaatsing van het nieuwe jeugdlid in een team. Ook zijn we regelmatig betrokken bij de organisatie van diverse activiteiten van en voor de jeugd van ONS. Als ik aan situaties denk die om een oplossing vragen, dan zijn het de laatste tijd situaties waarbij er conflicten in een jeugdteam zijn, kinderen die zich niet kunnen houden aan de gedragsregels of helaas situaties waarin ONS kinderen door tegenstanders discriminerend worden bejegend. Gelukkig is dat niet altijd zo en proberen we samen een fijn en veilig sportklimaat te creëren.
Stel even voor (wie ben je, wat doe je?)
Ik ben Sabine de Wagt, getrouwd met Leo de Wagt en samen hebben we 3 zoons: Liam, mijn bonuszoon, Senn en Mats. Ik werk als clusterhoofd bij GGD Fryslân en ben leidinggevende van de teams binnen het cluster Beleid en Advies.
Op welke manier ben je bij de vereniging betrokken?
Ik ben begonnen als trainer en leider van de jongste jeugd toen onze middelste zoon Senn lid werd van ONS. Vervolgens werd ik daarnaast ook jeugdcoördinator voor de onderbouw samen met Marcia Siccama en sinds kort is daar nog de functie Hoofd Jeugdopleiding Onderbouw bij gekomen.
Wat betekent ONS voor jou?
Het is voor mij een stukje geschiedenis, door al de jaren die mijn man en zijn broertje daar hebben gevoetbald. Maar het is ook een stuk toekomst, doordat al onze zoons nu bij ONS voetballen. Ze mogen graag de hele zaterdag bij ONS doorbrengen, omdat ze zich daar zo thuis voelen. Ik hoop dat veel meer kinderen dat zo ervaren.
Je mooiste herinnering aan ONS?
Poeh, ik heb de glorie jaren van mijn man gemist (omdat we elkaar toen nog niet kenden) dus ik kan daarin niet putten uit eigen ervaringen maar krijg daarover veel verhalen. Voor wat betreft mijn eigen ervaringen, ik vond het laatste kampioenschap van ONS 1 wel een hele mooie. Maar ik kan ook enorm genieten van de wedstrijden van mijn jongens, die vol overgave elke wedstrijd spelen. Dat zijn ook elke keer waardevolle momenten.
Je favoriete speler?
Ik heb niet echt een favoriete speler, ben ook niet erg op de hoogte. Maar als ik er één moet noemen, is het dan toch Frenkie de Jong.
Grootste blunder?
Ach ik mis regelmatig even een traptrede, stoot ergens tegenaan of glijd uit: ik ben nogal onhandig. Grootste blunder kan ik me zo niet voor de geest halen.
Levensmotto?
Waar een wil is, is een weg!
Mooiste plekje op aarde?
Wat een lastige vraag. Ik heb nog maar een klein stukje van de wereld gezien, ben op zoveel plekken niet geweest. Er waren prachtige plekjes op Corfu. Maar ik houd ook erg van mooie steden als Boedapest, Parijs en Barcelona.
Waar zou je beter in willen zijn?
Ik zou graag iets meer geduld willen hebben!
Waar stoor je je aan?
Aan mensen die alles voor lief nemen en veel vanzelfsprekend vinden.
Naar welke muziek heb je het laatst geluisterd?
Ik luister graag naar verschillende genres. Tijdens hardlopen luister ik graag naar jaren ’80 rock en R&B uit de jaren ’90. Maar Acda en de Munnik blijft altijd mijn favoriet.
Voor wie heb je veel respect?
Mijn schoonouders, Harm en Sytske. Zij hebben als ouders het ergste meegemaakt wat je als ouder kan meemaken: je kind verliezen. Toch staan ze elke dag weer op en proberen ze het beste ervan te maken. En dan staan ze ook nog altijd klaar voor hun kinderen en kleinkinderen.
Hoe zou je dag eruitzien als je miljonair was?
Dan begin ik de ochtend met een rondje hardlopen, buiten als het mooi weer is of binnen in mijn home gym bij slecht weer. Ik blijf dan wel werken, maar boek wel een extra vakantie om met het gezin er tussenuit te gaan. In de avond geef ik training bij ONS op het tweede kunstgrasveld wat ik heb laten aanleggen.
Avondje uit naar?
Een gezellig en goed restaurant!
Waar zou de vereniging meer aandacht aan mogen schenken?
Binnen ONS zijn vrijwilligers enorm betrokken en hebben al aandacht voor veel dingen, het ontbreekt alleen aan tijd en middelen. Waar we wellicht met elkaar, maar ook andere verenigingen, meer aandacht voor moeten hebben is dat onze maatschappij verhard en de kinderen niet meer automatisch luisteren naar een jeugdtrainer. We werken veel met jonge jeugdtrainers (veelal jeugdleden uit een ouder jeugdelftal) en het blijkt steeds vaker een uitdaging voor ze om teams in het gareel te houden.
Ik geef de pen door aan: Bieuwe Pruiksma
Ik stel de vraag: Bieuwe, na jaren zelf op het veld te hebben gestaan, ga je nu je zoon coachen op zaterdagen langs het veld. Is voetbal altijd een rode draad in je leven geweest en kreeg het ook een andere betekenis na een moeilijke tijd die je recent hebt gehad?
